Interview met bewoners Senioren Woongroep Anand Joti

Yoga, nordic walking, Bollywood dans…de bewoners van seniorenwoongroep Anand Joti zitten niet stil en de buurtgenoten ook niet! Want ook zij zijn welkom deel te nemen aan activiteiten van Anand Joti. Jong en oud weet de woongroep te vinden. En niet alleen voor sportieve activiteiten, op maandag is er bijvoorbeeld bingo-avond met nuttige prijzen als pakken rijst, macaroni en koekjes.

Anand Joti is de eerste van de vijf woongemeenschappen die tot stand kwam voor Hindoestaanse senioren in Amsterdam.

De tijd brengt rozen

Dat buren de woongroep Anand Joti nu omarmen, leek bij de oprichting in 1998 haast niet denkbaar. De buurt voerde heftige protesten om de komst van de woongroep tegen te houden. Ze waren bang dat het gebouw het uitzicht op het park zou belemmeren en dat een grote groep Hindoestanen voor overlast zouden zorgen. ‘Die mensen hebben allemaal twee, drie auto’s en als ze een feestje geven dan zijn al onze parkeerplekken bezet, was de angst’ vertelt bewoner en initiatiefnemer André Bhola. Er werden zelfs regelmatig ramen ingegooid. ‘Nu is de jeugd van toen groot en hebben we er geen last meer van’.

Tijden veranderen

Van oudsher was het onder de Hindoestanen vanzelfsprekend dat kinderen hun ouders in huis namen als ze ouder werden. Nu hebben kinderen vaak een drukke baan en past het in huis nemen van de ouders niet meer in de levensstijl. Ook de ouders zelf staan er niet altijd om te springen. Je moet je tenslotte voegen naar het leven van de kinderen. Simpele dingen als de keuze van het televisieprogramma, het eten of het ongemakkelijk voelen bij het ontvangen van bezoek, maakt dat veel Hindoestaanse senioren zo lang mogelijk zelfstandig willen wonen. Maar dan wel het liefst in de nabijheid van Hindoestaanse leeftijdgenoten.

Beter een goede buur

In de woongroep Anand Joti staat men voor elkaar klaar. Zo doen bewoners boodschappen voor elkaar en -zo nodig- helpen ze elkaar met het toedienen van medicijnen. Verder is er grote sociale controle. Als oudere ben je tenslotte kwetsbaar. Is dat bezoek wel goed volk? Daarnaast is het vooral gewoon gezellig. Zo gaan bewoners vaak spontaan gezellig samen eten en worden festiviteiten als het lichtjesfeest gezamenlijk gevierd. Er is altijd wel iemand voor een praatje. Dat dit niet helemaal vanzelfsprekend is, blijkt uit ervaringen bij andere woongroepen van Hindoestaanse senioren. Bij een van de woongroepen is zelfs de algemene ruimte (tijdelijk) gesloten vanwege conflicten onderling.

Bewoonster Lygia Shukrala (1933): ‘Iedereen leeft hier als broers en zussen. Niemand maakt onderscheid. Het is hier altijd gezellig en als je iemand nodig hebt, dan is er altijd iemand om je te helpen.’

Wat een Hindoestaan niet kent, dat eet ‘ie niet

Bewoonster van het eerste uur Betsy Kanhai (1941) kan het zich nog levendig herinneren. De tijd dat háár moeder in een Nederlands ziekenhuis kwam en later in een inleunwoning. Ze weigerde de Nederlandse kost die ze aangeboden kreeg. Betsy die destijds door gezondheidsproblemen niet aan het werk was, kookte toen voor haar. Een zware opgave die ze haar eigen kinderen niet ziet doen: ‘die hebben allemaal hun eigen bezigheden.’ Bovendien wonen Betsy’s kinderen verspreid over Nederland en Suriname.

Het is de bedoeling dat bewoners van Anand Joti middels thuiszorg en burenhulp zo lang mogelijk zelfstandig kunnen wonen.

Kennis(centrum)

Als er iemand veel kennis heeft over het opzetten van multiculturele woongroepen dan is dat André Bhola. Hij stond aan de wieg van al de vijf Hindoestaanse woongroepen in Amsterdam en fungeert als adviseur voor andere woongemeenschapprojecten. Dat het niet altijd goed gaat, bleek bij het opzetten van woongemeenschap met een Hindoestaanse, Surinaams Creoolse en een Spaanstalige Caribische ouderengroep in de Drecht. Na twee jaar voorbereiding ging de ruimte op het laatste moment toch naar een partij met meer geld. Bhola hoopt dat het Kenniscentrum Multiculturele Ouderenzorg hier in de toekomst een helpende hand kan zijn.

Dagopvang

André Bhola ziet een nog grotere buurtfunctie voor Anand Joti in de toekomst. Glunderend verteld hij over de plannen om een dagopvang te starten voor eigen bewoners en omwonenden. Het zou helemaal mooi zijn als er een keuken zou komen in de gemeenschappelijke ruimte. Dan zou er samen gekookt en gegeten kunnen worden.